Ludieke actie op de Nieuwjaarsreceptie van de Stad Gent

Om de Gentenaars warm te maken om de nieuwe Mathildisklok te sponsoren, had schepen Lieven Decaluwé gevraagd aan de Gentse Beiaardkring om een actie te ondernemen op de traditionele Nieuwjaarsreceptie van de stad, die dit jaar doorging op 6 januari 2008. Het was niet de bedoeling om op de receptie zelf veel geld in te zamelen, wel wat van ons te laten horen, zodat ons project nog meer bekendheid zou krijgen, iets waarvan we hopen dat het op termijn zijn financiële vruchten zal afwerpen.

In eerste instantie ontbrak het ons wat aan ideeën, maar een tweetal weken voor de bewuste datum, toen de secretaris voor administratieve afhandelingen bij de voorzitter op bezoek was, groeide het idee om een (kleine) klok te laten luiden op de receptie. De secretaris had nog een paar kleinere klokken in de kelder liggen, maar hoe moest in de praktijk zo een klok geluid worden op de receptie? Er was keuze tussen drie klokken: een van 35 kg, een van 25 kg en een van 15 kg. Van die van 35 kg was de kroon gebroken, de twee andere hadden geen klepel. Maar die van 15 kg had wel twee gaten onder de kroon, die konden dienen om een klepel vast te maken. Gelet ook op het gewicht dat moest gedragen kunnen worden tijdens de receptie, viel de keuze op de klok van 15 kg. Ze heeft als slagtoon g3 (sol), wat dus net 3 oktaven hoger is dan Roeland en de Grote Triumphante.

Gelukkig had een van de bestuursleden van de Beiaardkring een kennis die voor een vriendenprijsje de klus wel wilde klaren om een klepel, een ophanging en een draagstoel voor de klok te maken. Alles moest in ijltempo gebeuren, want we hadden slechts twee weken meer over, en daar zaten nog feestdagen tussen. De bedoeling was om de klok op te hangen zodat ze zou kunnen luiden zoals een grote klok (met de Mathildis-klok in gedachte). Ze zou dus een rechte luidas krijgen, zodat als de klok aan het schommelen gebracht wordt, de klepel gaat vliegen en zo tegen de klok gaat slaan.

Nadat alle onderdelen waren gemaakt volgens onze wensen, konden een paar proefluidingen gedaan worden en de klepel nog wat geregeld worden. Zo een kleine klok luidt heel snel: ze geeft 100 slagen per minuut, te vergelijken met Roeland die er maar 39 geeft. Het visuele showelement is er echter zeker niet minder om! Voor de dragers echter, die de draagstoel met de klok tijdens de receptie op hun schouders zouden dragen, betekende dat wel forse reactiekrachten, want de dragers worden tijdens het luiden, als het ware door de klok heen en weer geschud.

Op de receptie zelf was onze actie een groot succes. Het vliegend luiden ter plaatse (waarbij de klok heel ver heen en weer schommelt) lukte niet zo best, doordat de dragers mee gingen heen en weer schudden, wat de klok dan weer deed stilvallen. Ook was dat niet zonder gevaar als er veel omstaanders te dicht bij de klok zaten. Er werden dan ook regelmatig andere methodes gebruikt om de klok tot klinken te brengen, zoals door korte rukjes aan het touw de klepel te doen slingeren terwijl de klok zelf nauwelijks beweegt. Vele toeschouwers vroegen om zelf ook eens te mogen luiden. Ondertussen deelden enkele medewerkers pamfletten uit met uitleg over ons project en hoe ze financieel kunnen bijdragen. Er ging ook een collectebus rond, maar dat was eerder symbolisch, want we hopen dat de echte giften op de rekening van de Koning Boudewijnstichting komen.

Tijdens onze doortocht langsheen de tentjes op de receptie konden we horen dat de Gentenaars ons project stilaan beginnen te kennen. Bij velen hoorden we reacties van herkenning. Velen zijn ons project gunstig gezind. Nu nog hopen dat we in de komende weken de resultaten van de actie op de bankrekening zien verschijnen.

Met dank aan Chris Genbrugge om de foto's ter beschikking te stellen.